LITERATURA E CINE:El niño con el pijama de rayas

O ano pasado lin o libro "El niño con el pijama de rayas" ; é moi bonito, cando o empezas a ler, é un pouco "rollo", pero cando chegas á metade, xa é un vicio do que non das saído e do que non podes librarte. O final é totalmente inesperado. Para min, a película é moi distinta porque aínda que ten o mesmo argumento, impactáronme as imaxes, sobre todo a última escena.
En resumo, nada coma o libro, xa que a túa imaxinación pode voar e ver a situación como ti queiras . Recomendo primeiro a lectura e logo a película: xa que poderás contrastar dúas formas de plasmar a mesma historia.
Laura Sánchez Agra 4ºA

-------------------------------------------------------------------------------

La historia de la película nos descubre una de las peores etapas de la humanidad a través de la inocencia de un niño. El argumento es un tema recurrente que ya hemos visto en muchos filmes, pero lo que realmente impacta es la historia de amistad entre dos niños en circunstancias tan distintas.
La película engancha hasta el final, que es tremendamente triste. No hay un "happy end”, todo lo contrario. Está lleno de dolor, odio, injusticia y sobre todo silencio.
Una de las cosas que más me gustaron es la música que acompaña a las escenas y hace sentir aún más las impresiones al verlo.
Por eso, una vez leído el libro, y vista la película, en mi opinión, está mejor esta última, porque se vive más intensamente y se reflexiona mejor sobre la historia.

Cristina López Loureiro 4º A

ANA FRANK

Director:Robert Dornhelm
Maio 2001 (USA)

Drama

Despois da invasión de holanda os Frank (que eran a familia de Ana Frank), emigraron a Amsterdam en 1933. Eran uns comerciantes xudeus e Alemáns, a súa emigración foi debida a crueldade coa que trataban os nazis aos xudeus na segunda guerra mundial. Permaneceron dende xuño de 1942 ata agosto de 1944, ou o que é o mesmo dous anos e dous meses.
O catro de agosto de 1944 foron descubertos do seu refuxio e foron levados a distintos campos de concentración.
A historia narra a vivencia dunha nena que tivo a súa infancia truncada pola discriminación e a pouca tolerancia á liberdade de culto.
Ao longo da vivencia de Ana Frank van entrando máis persoas naquel pequeno rocho (buhardilla), ata o punto de seren nove persoas.
O seu único entretemento era ler, alí coñeceu o seu primeiro amor. Tiñan que pasar todo o día sen facer ruído e case sen falar.
Opinión persoal:
Esta é unha película coa que podes descubrir moito sobre a historia e as relación humanas. É digna de ver, polo que nos pode ensinar: ensínanos que non debemos afastarnos dunha persoa polo simple feito de seren de outra relixión distinta ca nosa. En Alemaña, na época de Hitler os xudeus eran os mais discriminados tiñan que levar unha estrela que os distinguira, non lles estaba permitido viaxar en calquera medio de transporte, incluso tiñan que entregar as súas bicicletas, tiñan un horario limitado para facer a compra e saír á rúa, non podían ir a ningún lugar publico, nin practicar ningún deporte… e coma estas normas había moitas mais .
Isto tamén nos ensina que a intransixencia non e boa e que polo tanto non nos leva a ningures. Mostra a crueldade e a discriminación coa que se trataban ás persoas, cousa que grazas a deus non ocorre na actualidade (a lo menos non coa mesma crueldade).
Moitas persoas sufriron a crueldade da discriminación e iso non se esquece.

Laura López Roca 2ºB

O NENO CO PIXAMA DE RAIAS

“Unha historia inmortal sobre a inocencia perdida e a humanidade atopada”.

Xa temos en DVD a adaptación cinematográfica de “El niño con el pijama de rayas”. Esta obra literaria de John Boyne, que conta a amizade entre un rapaz alemán , fillo dun militar nazi e un xudeu preso nun campo de concentración, durante a 2ª guerra mundial, leva unha cantidade inxente de edicións en diversos idiomas, convertíndose nun auténtico best-seller de principios do S.XXI . O guión da pelicula, que contou co asesoramento do autor, segue fielmente a novela orixinal, agás algunha variación non relevante, no final da historia. En canto aos actores, o personaxe do pai, está, quizais, un pouco “suavizado” na súa presentación inicial, con respecto á novela; a nai é a mesma dama de clase alta, que ao comezo, intenta non ver o que ao final non lle quedará máis remedio que aceptar ,no medio da súa traxedia. Pero o realmente salientable da película son os dous “ rapaces-actores” que interpretan aos personaxes de Bruno e Shmuel : ambos fan un taballo maxistral , cunha intensa expresividade nas súas caras de nenos inocentes, que non comprenden moi ben o que lles está a pasar, aínda que o intúan. Inocentes: “inocente” significa “ aquel que non fai dano, que non fai mal”.“Os maiores” foron os que fixeron ( ou deixaron que se fixese) ese mundo infernal no que a ambos lles toca vivir. Conta J.Boyne, que cando vai a un colexio e da unha charla, sempre lles di aos rapaces: “ dentro de 20 ou 30 anos, seredes vos os que gobernaredes . Coidade de non caer nesta aberración”. É así, todos pertencemos ao xénero humano, e todos podemos elixir un camiño ou outro.
Vós, os que xa lestes o libro, e tamén os que non o leron, animádevos a ver a película e deixade aquí a vosa opinión persoal sobre a mesma.

FICHA PELÍCULA

Título orixinal: The Boy in the Striped Pyjamas

Dirección
Mark Herman
Guión
Mark Herman, John Boyne (Autor de la novela)
Música
James Horner
Editor
Michael Ellis
Reparto
Vera FarmigaDavid ThewlisRupert FriendAsa Butterfield
País(es)
IrlandaReino UnidoEstados Unidos
Género
Drama
Clasificación
+7