5/12/2009

EN EL VALLE DE ELAH

Ficha técnica
Dirección: Paul Haggis.
País: USA.
Ano: 2007.
Interpretación: Tommy Lee Jones (Hank Deerfield), Charlize Theron (detective Emily Sanders), Frances Fisher (Evie), Susan Sarandon (Joan Deerfield), James Franco (sargento Dan Carnelli), Guión: Paul Haggis; basado en un argumento de Paul Haggis y Mark Boal.
Producción: Paul Haggis, Patrick Wachsberger, Steven Samuels, Darlene Caamaño Loquet y Laurence Becsey.
Música: Mark Isham.
Fotografía: Roger Deakins.
Montaxe: Jo Francis.

SINOPSE
Hank Deerfield, veterano de guerra americano, debe investigar a desaparición do seu fillo Mike, soldado destinado en Iraq que se ausenta sen permiso da súa base. Entre os efectos persoais do seu fillo atopa un teléfono móbil, que contén imaxes e mensaxes moi deterioradas da súa estancia en Iraq. Coa axuda da detective Emily Sanders e da súa muller, irá revivindo as experiencias do mozo na guerra. O que descubre faralle incluso cuestionarse a súa propia carreira militar.
Traballamos con esta película nunha das aulas de atención educativa de 1º de BACH. Para entender mellor a película é convinte dar antes un breve repaso á historia recente de Iraq e á política exterior de EEUU nos últimos 20 anos (podedes atopalo na unidade didáctica que vos deixamos abaixo).
Ao longo da película aparece a bandeira americana como un motivo constante que insiste en recordarnos e ese "servizo" á patria que os diferentes personaxes supostamente tributan. Ofrécesenos unha dubidosa imaxe do exército americano, do seu réxime disciplinario en tempos de guerra e do código ético dos soldados. No filme vemos o drama dun pai que perde a un fillo, pero non precisamente no campo de batalla, senón no seu propio país. O noso protagonista descubre unha nova xeración de soldados cun código de valores diferente aos seus, ve como o mundo e as causas polas que loitou se esboroan ante a brutalide da guerra. A guerra aparece coma un monstro que nos convirte en bestas.

5/11/2009

PERSÉPOLIS

Persépolis (2007) é un filme de animación realizado por Marjane Satrapi en colaboración con Vincent Paronnaud. Está baseada no cómic do mesmo título, realizado Satrapi, e publicado en Francia entre 2000 e 2003.

SINOPSE
Persépolis é unha historia autobiográfica que comeza en Irán en 1979, cando a autora ten nove anos e vive un cambio social e político importante: a caída do Sha de Persia e a revolución islámica liderada polo Ayatolah Jomeini. Case na adolescencia, trasládase a Austria para cursar estudios no Liceo Francés de Viena, a instancias dos seus pais, unha familia de clase media que quere que Marjane reciba unha educación máis liberal. En Europa coñece outra cultura e outro modo de vida, pero a súa integración non será fácil. Marjane decide regresar e, xa en Irán, decátase de que a vida baixo un réxime islámico non é doada e que segue a ter problemas de adaptación.
Máis información en http://www.vertigofilms.es/persepolis/

Vimos esta magnífica película nunha das aulas de Atención Educativa e 1º de BAC. Aparte de apreciar a súa gran calidade estética, achegounos á sociedade iraní e á historia recente de Irán, algo bastante descoñecido para nós. Ao mesmo tempo, a través do relato da autora imos descubrindo outras caras das sociedades islámicas. Pero, á parte das diferencias culturais hai algo que nos une a máis Marjane Satrapi: a súa historia persoal de crecemento e madurez en circunstancias difíciles, a súa viaxe interior que a convirte en adulta.
Deixamos aquí a unidade didáctica coa que traballamos na aula por si vos é de utilidade.

LITERATURA E CINE:El niño con el pijama de rayas

O ano pasado lin o libro "El niño con el pijama de rayas" ; é moi bonito, cando o empezas a ler, é un pouco "rollo", pero cando chegas á metade, xa é un vicio do que non das saído e do que non podes librarte. O final é totalmente inesperado. Para min, a película é moi distinta porque aínda que ten o mesmo argumento, impactáronme as imaxes, sobre todo a última escena.
En resumo, nada coma o libro, xa que a túa imaxinación pode voar e ver a situación como ti queiras . Recomendo primeiro a lectura e logo a película: xa que poderás contrastar dúas formas de plasmar a mesma historia.
Laura Sánchez Agra 4ºA

-------------------------------------------------------------------------------
La historia de la película nos descubre una de las peores etapas de la humanidad a través de la inocencia de un niño. El argumento es un tema recurrente que ya hemos visto en muchos filmes, pero lo que realmente impacta es la historia de amistad entre dos niños en circunstancias tan distintas.
La película engancha hasta el final, que es tremendamente triste. No hay un "happy end”, todo lo contrario. Está lleno de dolor, odio, injusticia y sobre todo silencio.
Una de las cosas que más me gustaron es la música que acompaña a las escenas y hace sentir aún más las impresiones al verlo.
Por eso, una vez leído el libro, y vista la película, en mi opinión, está mejor esta última, porque se vive más intensamente y se reflexiona mejor sobre la historia.
Cristina López Loureiro 4º A

5/08/2009

TIEMPOS MODERNOS ( MODERN TIMES)

¡Hola!. El viernes de la pasada semana, 1 de mayo, se celebró el Día Mundial del Trabajo. La película que hoy os propongo, está relacionada con este evento, pues trata de las condiciones laborales de los obreros durante la época de la Gran Depresión , provocadas también, en gran medida, por la extensión de la industrialización y el trabajo en cadena. Su director y protagonista es Charlot. El resumen del argumento es el siguiente: un obrero de la industria del acero acaba perdiendo la razón, extenuado por el frenético ritmo de su trabajo. Después de pasar un tiempo en el hospital recuperándose, al salir, es encarcelado por participar en una manifestación, en la que se encontraba por casualidad. En la cárcel, también sin pretenderlo, ayuda a controlar un motín por lo que gana su libertad. Una vez fuera de la cárcel reemprende la lucha por la supervivencia, lucha que compartirá con una joven huérfana que conoce en la calle.
Son memorables escenas como la de la "comida automática" del pobre trabajador, sus apuros con la cinta transportadora o su aprisionamiento por unos engranajes (en la imagen superior). Como siempre, el gran genio, sirviéndose de situaciones cómicas realiza, en el fondo, una feroz crítica social. A pesar de todo,el final está lleno de esperanza y poesía y constituye una de las escenas clásicas de la historia del cine. ¡Hasta la próxima ocasión!
Ficha técnica
Dirección
Charles Chaplin
Producción
Charles Chaplin - Regent (United Artists)
Guión
Charles Chaplin
Música
Charles Chaplin
Fotografía
Rollie TotherohIra Morgan
Reparto
Charles ChaplinPaulette GoddardHenry BergmanChester ConklinLloyd Ingraham
Datos y cifras
País(es)
Estados Unidos
Año
1936
Género
Comedia/Romance
Duración
87 minutos
Clasificación: todos los públicos

O agasallo de Silvia


Ao tempo que a súa familia e os seus amigos a estaban a soterrar, o corazón de Silvia latexaba con forza en Carlos, os seus cristalinos comezaban a ver nos ollos de Inés e o seu fígado destilaba perfectamente nas entrañas de Mateo.

Esta adolescente quería facer un agasallo moi especial, e deixábao gravado no seu vídeo-diario:O agasallo de Silvia.


Película para pensar e chorar.
FICHA:
Dirección: Dionisio Pérez
Intérpretes:
Bárbara Goenaga
Luís Tosar
Víctor Clavijo
Adriana Domínguez

Mar adentro




Ramón leva case trinta anos postrado nunha cama ao coidado da súa familia. A súa única xanela ao mundo é a do seu cuarto, xunto ao mar polo que tanto viaxou e onde sufriu o terríbel accidente que lle truncou a vida.


Está baseada na historia real do tetrapléxico galego Ramón Sampedro, que loitou durante anos polo dereito á eutanasia.


Película para reflexionar sobre un tema tan importante como é a eutanasia.
FICHA
Dirección: Alejandro Amenábar
Interpretación:
Javier Bardem
Belén Rueda
Mabel Rivera
Celso Bugallo.

5/06/2009

Sempre Xonxa


Historia dunha muller e dous homes, Pancho e Birutas, dende a súa infancia no ano 1947 até a súa madurez no ano 1986. A emigración nas súas dúas vertentes de éxito e miseria, a complexidade das relacións humanas, a lenda que se confunde coa realidade nunha aldea que vai morrendo nos montes de Galiza.

Sempre Xonxa é para o audiovisual galego o que foi Cantares Gallegos para a nosa literatura, un fito que sinalou un camiño polo que seguir.

Segundo Chano Piñeiro, o seu director: "Facer cine en Galicia é posible, facer cine en galego é necesario"
FICHA:
Director: Chano Piñeiro
Intérpretes:
Manuel Alonso Pérez
Uxía Blanco
Roberto Casteleiro
Margarita Fernández

Entre bateas


O filme narra o conflito entre os antigos contrabandistas de tabaco e os novos narcotraficantes, a través da historia de Mario, un experto condutor de planeadoras, de Sego, un antigo amigo seu que opta por pasarse ao tráfico de drogas. A trama complétase coa relación de Mario e a súa muller, farta do seu oficio de contrabandista de tabaco.


FICHA:
Director: Jorge Coira

INTÉRPRETES:
Miguel de Lira
Nekane Fernández
Pepo Suevos

4/30/2009

ANA FRANK

Director:Robert Dornhelm
Maio 2001 (USA)
Drama

Despois da invasión de holanda os Frank (que eran a familia de Ana Frank), emigraron a Amsterdam en 1933. Eran uns comerciantes xudeus e Alemáns, a súa emigración foi debida a crueldade coa que trataban os nazis aos xudeus na segunda guerra mundial. Permaneceron dende xuño de 1942 ata agosto de 1944, ou o que é o mesmo dous anos e dous meses.
O catro de agosto de 1944 foron descubertos do seu refuxio e foron levados a distintos campos de concentración.
A historia narra a vivencia dunha nena que tivo a súa infancia truncada pola discriminación e a pouca tolerancia á liberdade de culto.
Ao longo da vivencia de Ana Frank van entrando máis persoas naquel pequeno rocho (buhardilla), ata o punto de seren nove persoas.
O seu único entretemento era ler, alí coñeceu o seu primeiro amor. Tiñan que pasar todo o día sen facer ruído e case sen falar.
Opinión persoal:
Esta é unha película coa que podes descubrir moito sobre a historia e as relación humanas. É digna de ver, polo que nos pode ensinar: ensínanos que non debemos afastarnos dunha persoa polo simple feito de seren de outra relixión distinta ca nosa. En Alemaña, na época de Hitler os xudeus eran os mais discriminados tiñan que levar unha estrela que os distinguira, non lles estaba permitido viaxar en calquera medio de transporte, incluso tiñan que entregar as súas bicicletas, tiñan un horario limitado para facer a compra e saír á rúa, non podían ir a ningún lugar publico, nin practicar ningún deporte… e coma estas normas había moitas mais .
Isto tamén nos ensina que a intransixencia non e boa e que polo tanto non nos leva a ningures. Mostra a crueldade e a discriminación coa que se trataban ás persoas, cousa que grazas a deus non ocorre na actualidade (a lo menos non coa mesma crueldade).
Moitas persoas sufriron a crueldade da discriminación e iso non se esquece.

Laura López Roca 2ºB

As películas do momento

FUGA DE CEREBROS

Nun humilde Instituto de barrio estuda Emilio (Mario Casas), un rapaz tímido e cunha media de cinco, que leva toda a súa vida namorado en segredo de Natalia (Amaia Salamanca), a rapaza guapa e lista da clase. Cando o último día de curso, por fin se decide a declararse, a Natalia concédenlle unha beca para estudar Menciña en Oxford. Todo parece perdido para Emilio, pero os seus colegas marxinados do Instituto non están dispostos a rendirse.
Tras falsificar expedientes e becas, esta pandilla de descerebrados desembarcan en Oxford revolucionando a apacible vida do Campus: Un cego decidido a ter as mesmas oportunidades que os videntes, un heavy en cadeira de rodas con exceso de testosterona, un líder intelectual sen intelecto e un xitano cuxo punto forte, ademáis dos trapicheos e a estafa, é o seu bon corazón.
Unha comedia para non perderse!
Redactado por Marta

4/21/2009

EL CLUB DE LOS POETAS MUERTOS


Dead Poets Society (traducida en España como El club de los poetas muertos) é unha película estadounidense dirixida por Peter Weir en 1989 con guión de Tom Schulman. Protagonizada por Robin Williams, narra o encontro dun profesor de literatura cun grupo de estudantes en 1959 nunha prestixiosa e conservadora academia. A través da poesía, o profesor inspira un cambio nas vidas dos seus alumnos, que se rebelan contra o conservadurismo moral e reclaman o seu posto na sociedade. Gañou un Oscar ó mellor guión orixinal.
Persoalmente, penso que é unha película fantástica, que inda sendo bastante vella, serve para os de hoxe tamén, porque o importante é a mensaxe que nos quere transmitir:
"O día de hoxe non se volverá repetir. Vive intensamente cada instante. O que non significa aloucadamente, se non mimando cada situación, escoitando a cada compañeiro, intentando realizar cada soño positivo, buscando o éxito do outro, examinándote da asignatura fundamental: o Amor. Para que un día non lamentes ter malgastado egoístamente a túa capacidade de amar e dar vida."


FICHA TÉCNICA:
Dirección: Peter Weir
Duración: 124 min.
Género: Drama
Reparto: Robin Williams, Robert Sean Leonard, Allelon Ruggiero, Dylan Kussman, Gale Hansen, James Waterson, Lara Flynn Boyle, Josh Charles, Ethan Hawke
Guión: Tom Schulman
Música: Maurice Jarre
Productor: Paul Junger Witt, Steven Haft, Tony Thomas

É destas películas que non te deixan indiferente e que valen a pena ver.

Redactado por: Iria Parras Vázquez, 4ºA.

4/19/2009

Pradolongo

Pradolongo é a historia de tres amigos da infancia que ven deteriorar a súa amizade a medida que os intereses de clase e os sentimentos amorosos entran nas súas vidas. Raquel, Martiño e Armando acaban de cumprir a súa maioría de idade. O verán preséntasecomo todos os demais, pero esta vez nada vai ser igual. O amor que os dous rapaces senten por Raquel e a venda de Pradolongo obrígaos a considerar os soños e os vínculos que os mantiveron unidos dende a infancia.
Historia de amores adolescentes e intereses económicos que vos gustará.

Ficha:
Director: Ignacio Vilar
Intérpretes: Rubén Ríos, Tamara Canoso, Roberto Polo

13 badaladas


Xacobe, un escultor novo, volve á súa cidade natal, Santiago, despois de vinte anos de ausencia, cando descobre que súa nai, a quen cría morta, está en realidade internada nun psiquiátrico.

Esta volta vaino obrigar a se enfrontar co seu pasado, e levarao ao centro dun pesadelo no que el é a peza fundamental nun labiríntico plan.

Este filme está baseado na obra de Suso de Toro que leva o mesmo título.

O regreso á cidade que te viu nacer pode facerte sufrir, amar ou morrer.
Ficha:
Director: Xavier Villaverde
Intérpretes:
Juan Diego Botto
Marta Etura
Luis Tosar

4/18/2009

Romasanta, a caza da besta

Galiza, 1850. Cada día aparecen máis cadáveres e a lenda do home lobo medra. O feirante Manuel Romasanta coida deBárbara e da súa irmá. Pero Bárbara comeza a sospeitar: Por que Manuel nunca ten medo a cruzar o monte?
Esta película, que vos poñerá os pelos de punta, está baseada na historia real de Manuel Blanco Romasanta, o vendedor ambulante que confesou que matou trece persoas, utilizando a súa graxa para facer xabón. Romasanta foi xulgado en Allariz en 1852 e evitou a condena a morte alegando que en realidade era un home-lobo. A película está inspirada nun texto do escritor Alfredo Conde, tataraneto dun forense que declarou no verdadeiro xuízo contra Romasanta.
O filme rodouse na Fonsagrada, Sarria e Compostela. Se es amante do cine de terror, recoméndoche que a vexas.

Director: Paco Plaza
Intérpretes: David Gant, Tacho González, Laura Mañá e Elsa Pataky

4/17/2009

O lapis do carpinteiro

O lapis do carpinteiro é unha historia de amor, melancolía e liberdade. Un grande amor en tempo de guerra e posguerra que chega aos nosos días entre Marisa Mallo, unha fermosa moza de Fronteira, filla dunha familia reaccionaria e o médico republicano Daniel Da Barca.

Este filme é a adaptación do libro de Manolo Rivas que ten o mesmo título e está baseado nunha historia real. Anímovos a ver esta peli que vos fará rir e chorar ao mesmo tempo.


Ficha técnica:
- Dirección: Antón Reixa
- Produción: Juan Gordón e Antón Reixa
- Guión: Xosé Morais e Antón Reixa
- Música: Lucio Godoy
- Fotografía: Andreu Rebés

Reparto:
Tristán Ulloa
Luis Tosar
María Adánez
Nancho Novo

A lingua das bolboretas


A historia dunha infancia nun entorno rural case idílico sobre a que se cerne a sombra do alzamento contra a II República. Unha reflexión aceirada sobre o funesto destino ao que se viron enfrontados tanto os represaliados coma os superviventes do alzamento fascista do 36. Está baseada nos contos "A lingua das bolboretas", "Carmiña" e "Un saxo na néboa" , extraídos do libro "Que me queres, amor?" de Manolo Rivas

4/07/2009

EL TRIGO ESTÁ VERDE

Como sabedes este mes de abril está dedicado aos libros. A película que hoxe vos presentamos ten que ver coa importancia da cultura, da promoción social mediante os estudos de rapaces do medio rural a principios do século pasado. A sinopse do filme, é a seguinte: Miss Moffat é unha muller inglesa que se traslada a un pobo mineiro galés e queda abraiada ao ver a rapaces traballando nas minas: eses rapaces xa son homes vellos. Impresionada por esta situación. Miss Moffat decide facer algo por eles: escolarizalos. Katherine Hepburn protagoniza con brillantez esta versión do director George Cukor baseado na obra de Emily William. Hepburn atopou un atractivo especial no guión coa súa mensaxe de fe. A actriz comentou: “todo o mundo fala hoxe en día dos problemas da vida” pero “nesta obra trátase das súas posibilidades”. En efecto, esta obra maestra transmite dozura e esperanza.
Ficha cinematográfica
Ano de produción: 1979
País: EE.UU.
Dirección: George Cukor
Intérpretes: Katharine Hepburn, Ian Saynor, Bill Fraser, Patricia Hayes, Anna Massey, Artro Morris.
Guión: Ivan Davis
Música: John Barry
Fotografía: Edward Scaife
Distribuye en DVD: Warner
Duración: 93 min.
Público apropiado: Xóvenes
Género: Drama

4/03/2009

A passagem da noite

A passagem da noite é um filme de Luís Filipe Rocha, que trata do aborto. É este um tema muito actual e que está criando muita polêmica pela reforma desta lei. A protagonista é Mariana, tem 17 anos, vive na periferia de Lisboa e é estudante de liceu. Um dia vê-se confrontada com uma situação desesperada: é violada por um toxicodependente e descobre mais tarde estar grávida. Por medo, vergonha ou raiva decide encobrir de todos - pais, namorado, amigos, polícia e tribunal - e enfrentar o sucedido sozinha. Apenas um insistente inspector da judiciária, uma espécie de anjo da guarda, e uma prostituta pragmática assistem ao percurso secreto de sobrevivência à violação, subsequente gravidez indesejada e possível contaminação com sida desta jovem, que se vê assim forçada a uma "passagem" para a idade adulta conturbada. Uma história que retrata a passagem de uma fase inocente da adolescência para a vida adulta, de forma muito cruel, repentina e prematura

3/06/2009

8 DE MARZO, DIA DE LA MUJER TRABAJADORA: "LA SAL DE LA TIERRA"

¡Hola!. El día de la mujer trabajadora es una buena ocasión para recordar una película estadounidense independiente, La sal de la tierra, rodada en 1954 , aunque , a pesar de haber recibido excelentes críticas en Europa, no se pudo estrenar en su país de origen hasta 1965. El motivo, aparte de su controvertida temática, fue la acusación que se formuló contra el director, Herbert.J Biberman, de pertenecer al partido comunista y su negativa a comparecer ante el Comité de actividades Antiamericanas, durante la tristemente famosa "caza de brujas" de los años 50. Fue encarcelado y formó parte de los Diez de Hollywood, grupo de cineastas condenados al ostracismo. El argumento de la película, es el siguiente: en Nuevo Méjico, un grupo de mineros del zinc sufren de discriminación en condiciones de vida y de trabajo con respecto a sus compañeros anglosajones. Tras un accidente sucedido en la mina, los obreros mejicanos deciden ir a la huelga y exigir igualdad. Sin embargo, esa misma igualdad es la que exigen las mujeres de los huelguistas, que se niegan a quedarse en casa sin tomar parte de la protesta. Por fin, los trabajadores comprenden que trabajando todos juntos es como conseguirán hacer frente a las desigualdades entre patrón y obrero, entre blancos y mejicanos, entre maridos y mujeres. Espero que os guste.
Ficha de la película
Título original: The salt of the earth
Año: 1954
Género: Drama
Dirección: Herbert J. Biberman,
Productor: Paul Jarrico,
Guión: Michael Wilson,
Música: Sol Kaplan,
Clasificacion: mayores de 14 años
Nacionalidad: Estados Unidos

3/05/2009

8 DE MARZO DIA DA MULLER TABALLADORA"NORMA RAE"

O día 8 de deste mes celébrase en todo o mundo o "Día da muller traballadora". Unha película exponente , coma poucas , deste tema é Norma Rae , a historia dunha muller do sur de E.E.U.U. , que tras anos traballando nunha fábrica textil, pouco preocupada polas condicións laborais e dedicada a evadirse nos seu tempo de ocio, esperta á crúa realidade até converterse en activista sindical e en dirixente de vangarda que loita por acadar unhas condicións de traballo dignas para os seus compañeiros. O filme ten, sen dúbida, un carácter feminista: a toma de conciencia que experimenta Norma, supón a adopción dun novo rol como muller: o seu papel de sindicalista non sería posible sen unha autonomia persoal. Norma Rae está na mesma tradición do cine social que La sal de la tierra . Ao escribir a historia, os guionistas Irving Ravetch y Harriet Frank Jr., baseáronse nun personaxe real, unha muller obreira chamada Crystal Lee Sutton, que viviu unha experiencia similar á atribuida a Norma na fábrica textil Stevens en Roanoke Rapids, onde traballou como delegado sindical durante tres anos.
Ficha da película
Título.
Clasificación: maiores de 14 anos

2/16/2009

O NENO CO PIXAMA DE RAIAS

“Unha historia inmortal sobre a inocencia perdida e a humanidade atopada”.

Xa temos en DVD a adaptación cinematográfica de “El niño con el pijama de rayas”. Esta obra literaria de John Boyne, que conta a amizade entre un rapaz alemán , fillo dun militar nazi e un xudeu preso nun campo de concentración, durante a 2ª guerra mundial, leva unha cantidade inxente de edicións en diversos idiomas, convertíndose nun auténtico best-seller de principios do S.XXI . O guión da pelicula, que contou co asesoramento do autor, segue fielmente a novela orixinal, agás algunha variación non relevante, no final da historia. En canto aos actores, o personaxe do pai, está, quizais, un pouco “suavizado” na súa presentación inicial, con respecto á novela; a nai é a mesma dama de clase alta, que ao comezo, intenta non ver o que ao final non lle quedará máis remedio que aceptar ,no medio da súa traxedia. Pero o realmente salientable da película son os dous “ rapaces-actores” que interpretan aos personaxes de Bruno e Shmuel : ambos fan un taballo maxistral , cunha intensa expresividade nas súas caras de nenos inocentes, que non comprenden moi ben o que lles está a pasar, aínda que o intúan. Inocentes: “inocente” significa “ aquel que non fai dano, que non fai mal”.“Os maiores” foron os que fixeron ( ou deixaron que se fixese) ese mundo infernal no que a ambos lles toca vivir. Conta J.Boyne, que cando vai a un colexio e da unha charla, sempre lles di aos rapaces: “ dentro de 20 ou 30 anos, seredes vos os que gobernaredes . Coidade de non caer nesta aberración”. É así, todos pertencemos ao xénero humano, e todos podemos elixir un camiño ou outro.
Vós, os que xa lestes o libro, e tamén os que non o leron, animádevos a ver a película e deixade aquí a vosa opinión persoal sobre a mesma.
FICHA PELÍCULA
Título orixinal: The Boy in the Striped Pyjamas
Dirección
Mark Herman
Guión
Mark Herman, John Boyne (Autor de la novela)
Música
James Horner
Editor
Michael Ellis
Reparto
Vera FarmigaDavid ThewlisRupert FriendAsa Butterfield
País(es)
IrlandaReino UnidoEstados Unidos
Género
Drama
Clasificación
+7

2/09/2009

CASABLANCA

En este mes de febrero se celebra tradicionalmente “El día de los enamorados” y he pensado presentaros una película en que el amor sea el protagonista . De repente me vino a la memoria Casablanca. Esta historia de amor que transcurre durante la 2ª guerra mundial (filmada en E.E.U.U. durante la misma), es uno de los filmes considerado por todos los críticos de cine como una obra maestra. En esta película viviréis el amor intenso y apasionado de un hombre y una mujer, que desconocen sus respectivos pasados. La guerra, una vez más, corta abruptamente esta relación y ambos se encontrarán nuevamente, en un escenario y circunstancias dramáticamente distintas. El amor, al final, triunfa, aunque de una manera distinta a la habitual.
Película mítica con frases, escenas y canciones míticas: “El tiempo pasará” que el personaje de Ingrid Bergman pide al pianista del café (“tócala otra vez, Sam”), el canto vibrante de La Marsellesa (el himno nacional francés) que simboliza el ansia de libertad frente al régimen colaboracionista con los nazis. No falta un fino humor cínico, en una galería de personajes entre los que encontramos al funcionario corrupto, al buscavidas que vende visados, al americano que regenta un bar donde se hacen negocios ilegales….y a los pobres refugiados que sólo ansían salir de esa ratonera , que es la ciudad marroquí de Casablanca.
El final, es uno de los más conmovedores y logrados de la historia del cine. Todos habréis visto alguna vez a Ingrid Bergman y Humphrey Bogart en el aeródromo, entre la lluvia y el viento. La belleza y la intensidad de esa escena no envejecen, por mucho tiempo que haya pasado: “Siempre nos quedará París”. Probablemente es una de las declaraciones de amor más profundas que se hayan dicho nunca en la gran pantalla. Porque el recuerdo, puede albergar los más hondos sentimientos.
Y , para los perdedores, otra frase: “me parece que este es el comienzo de una nueva amistad”. Porque siempre es tiempo de luchar por la libertad.
Situaréis todas estas frases en su contexto, si veis la película.
Que la disfrutéis
Ficha de la película
Título original: Casablanca
Año: 1942
Duración: 98'
Compañía Productora: Warner Bros Pictures
Género: Drama-Romance
Dirección: Michael Curtiz,
Productor: Hal B. Wallis,
Música: Max Steiner
Fotografía: Arthur Edeson
Montaje: Owen Marks
Dirección artística: Carl Jules Weyl,
Nacionalidad: Estados Unidos
Fecha de Estreno: 19-12-1946
Clasificacion: No menores de 13 años

1/28/2009

MATAR A UN RUISEÑOR (TO KILL A MOCKINGBIRD)

¡HOLA Y FELIZ AÑO NUEVO!. Como estos días está de actualidad la elección del primer presidente de raza negra de U.S.A. (Barack Obama) y el día 30 de Enero se celebra la "Jornada Escolar de la Paz y la no violencia", os presento una película que trata estos dos temas y es una de las obras maestras del cine : Matar a un ruiseñor , basada en la novela del mismo título de Harper Lee . La acción tiene lugar en un pequeño y polvoriento pueblo de un estado sureño de EEUU, con abundancia de población negra, donde el odio racial sigue siempre latente. En este marco destaca una figura "extraña": Atticus Finch, un abogado viudo con dos hijos, que se gana malamente la vida. El será el encargado de defender a un hombre negro acusado falsamente de violación por un blanco. En el trancurso del film, Atticus, les dice a sus hijos que es pecado matar a un ruiseñor , porque ellos no causan ningún daño a las otras criaturas. Matar a un ruiseñor es matar a aquello que es inocente e indefenso.
Los niños tendrán ocasión de comprobarlo por sí mismos, y no precisamente referido a las aves , al final de la película.
Los personajes están interpretados magistralmente. La integridad, bondad y firmeza del protagonista llevó a un crítico de cine a afirmar que
"todos querríamos ser hijos adoptivos de Atticus Finch".
En resumen, es una obra maestra, conmovedora ( sin ser sensiblera) que a todos nos debería hacer reflexionar, aunque no vivamos en Alabama o Georgia.
No os la perdáis. Que la disfrutéis.

Ficha de la película
AÑO.
1962
NACIONALIDAD
U.S.A.
DIRECTOR
Robert Mulligan
GUIÓN
Horton Foote (Novela: Harper Lee)
MÚSICA
Elmer Bernstein
FOTOGRAFÍA
Russell Harlan (B&W)
REPARTO
Gregory Peck, Mary Badham, Brock Peters, Phillip Alford, John Megna, Frank Overton, Rosemary Murphy, Robert Duvall
PRODUCTORA
Universal. Productores: Alan J. Pakula & Robert Mulligan
Más información
1962: 3 Oscar: actor (Gregory Peck), guión adaptado, dirección artístitica

1/14/2009

PEQUENA MISS SUNSHINE

Hoxe, mércores 14 de xaneiro, un grupo de alumnos de 1º de ESO disfrutaron da película Little Miss Sunshine, e parece que foi do gusto da maioría deles. Unha familia de clase media americana está chea de problemas persoais, que fan incluso difícil a convivencia. A filla pequena, e a súa afición ao baile e a actuación, será o motivo que os leve a saír da casa, coller a furgoneta, e cruzar o país para chegar... á felicidade.
Deixade os vosos comentarios, ÁNIMO!

12/31/2008

CENTENARIO DE JAMES STEWART

Y para acabar con los centenarios del año 2008, celebramos el del mítico actor americano James Stewart. Nacido en Pennsilvania, graduado en arquitectura, en contra de la oposición paterna se dedicó al mundo de la interpretación, primero en el teatro y luego en el cine. Los años 30 y, sobre todo, los 40, con su Oscar al mejor actor protagonista por "Historias de Filadelfia", lo terminaron de consagrar como actor. Participó en innumerables películas, donde solía representar papeles de tipo sencillo, honesto, en definitiva, el de "un buen americano".
En la biblioteca disponemos de dos de sus filmes más conocidos :"Que bello es vivir" y "Vive como quieras", ambas del director Frank Capra. También trabajó con Alfred Hictkock, Otto Preminger etc. Murió en California a los 89 años.
Si os apetece saber más sobre este magnífico actor, entrad en el enlace sobre cine clásico que tenemos en esta página de Cinema Paradiso.
Disfrutad siempre del buen cine y recordad que lo bueno no tiene edad.

¡Feliz Año Nuevo!

CENTENARIO DE BETTE DAVIS


En este año 2008 se conmemora el centenario del nacimiento de una mítica actriz estadounidense: Bette Davis. Nacida el 5 de abril de 1908 en Massachusetts , ya de joven se preparó en una Academia de Arte Dramático con la firme intención de convertirse en actriz. En 1929 debuta en el teatro neoyorkino de Broadway . Más tarde la contratarán diversos estudios como la Warner, donde rodó “Peligrosa” y “Jezabel “ con las que ganó sendos Oscars. Una de sus grandes frustraciones fue el no conseguir el papel protagonista en “Lo que el viento se llevó”. Los años 40 significaron la consagración de la actriz con películas como “La carta “o “La loba” , entre otras. Pero uno de los papeles más importantes de toda su carrera es el de Eva al desnudo (1950) por la que fue nuevamente candidata al Oscar, sin llegar a ganarlo. A partir de este momento su carrera entró en declive y se refugió en trabajos para la televisión. Tuvo algunas actuaciones memorables en los años 60 como “¿Qué fue de baby Jane?”. Tras recibir el premio “Donostia” en el Festival de cine de San Sebastián, no logró regresar a su hogar y murió en Francia el 6 de octubre de 1989.

LA PELÍCULA
EVA AL DESNUDO (ALL ABOUT EVE)
Bette Davis fue famosa por sus penetrantes ojos y su carácter intempestivo, con los consiguientes problemas que creaba en los rodajes. Este talante impulsivo encaja perfectamente con el papel de “Margo Channing” que interpreta en Eva al desnudo. Para haceros una idea del argumento, imaginaos la siguiente situación: ¿qué podría hacer una chica pobre, sin contactos, aspirante a actriz , en el Nueva York de los años 50?: no hay programas de “famoseo” en la tele, ni ninguna chica “mona” sale con tanta facilidad como ahora en las revistas del “corazón”, ni en los cotilleos del país. ¿Qué hacer, pues?. Utilizar la inteligencia, una inteligencia muy fina, aunque haya que olvidarse de la ética. En esta película podréis encontrar muchos temas atractivos: el mundo del teatro, con sus conflictos entre actores, directores, críticos teatrales y autores de las obras, el eterno miedo de las mujeres a la vejez y la soledad , los celos, los “ajustes de cuentas” entre amigas…y el ascenso de una “estrella”. Porque eso es justamente lo que se cuenta en la película: “todo acerca de Eva”. El camino a la fama suele tener muchos rincones oscuros, tanto hoy como ayer.
Datos anecdóticos: Marilyn Monroe aparece en uno de sus primeros papeles importantes.
Bette Davis se casaría, tras finalizar la película con su novio en la pantalla.
Espero que os guste.
Ficha del film.
Director: J.L. Mankiewicz
Productor: Darryl F. Zanuck
Nacionalidad: USA , 1950
Música: Alfred Newman
Intérpretes: Bette Davis, Anne Baxter, George Sanders, Celeste Holm, Thelma Ritter, Hugh Marlowe, Gary Merrill, Marilyn Monroe.
Ganadora de 6 Oscars: mejor película, mejor director, mejor guión, mejor actor secundario (G.Sanders), mejor vestuario, mejor sonido.
Clasificación: apta para todos los públicos

12/09/2008

ESTA TIERRA ES MÍA (THIS LAND IS MINE)

¡Hola!. De nuevo estoy con vosotros para adentrarnos en el inexplorado y sorprendente mundo del cine en blanco y negro.
Imagino que sabéis que el día 10 de diciembre se celebra el 60º aniversario de la Declaración Universal de los Derechos Humanos por la Asamblea General de la O.N.U. Esta declaración tiene su base en otras mucho más antiguas, como la elaborada durante la Revolución Francesa en 1789.
Pues bien, la película que hoy os presento trata de este tema, aunque la acción se sitúa en el S. XX.
En el marco de una pequeña ciudad europea invadida por los alemanes durante la 2ª guerra mundial, aparecen los siguientes personajes : un maestro y una maestra de escuela y el director de ésta; la madre del primero y el novio y el hermano de la segunda, todos ellos divididos ante un dilema moral: sobrevivir en unas condiciones muy duras, colaborando con los invasores, o luchar de un modo u otro en la resistencia, utilizando el sabotaje y exponiendo la propia vida en ello. En la película se nos muestran las reacciones humanas más comunes : el miedo, las dudas, la indiferencia, el cinismo....y también la necesidad de enfrentarse al propio miedo, para resucitar el coraje y recobrar la dignidad y poder luchar también con la palabra y la verdad.
Dos escenas, entre las muchas memorables de la película, se quedan en nuestra mente: la censura dictatorial que obliga a arrancar determinadas páginas de los libros de texto de las escuelas y las últimas líneas que lee un profesor en su clase, antes de ser detenido por la Gestapo: “Artículo 1º. “los hombres nacen y permanecen libres e iguales en derechos........"
El reparto es de una calidad excepcional, con actores británicos de la talla de C. Laughton o M. O’Hara, dirigidos por Jean Renoir, hijo del célebre pintor francés.
Está rodada durante la guerra y fue una forma más de combatir la criminal dictadura nazi que, durante un tiempo, amenazó con extenderse por gran parte del mundo. ¡Que la disfrutéis!
Ficha del film
Director: Jean Renoir
Guión : Dudley Nichols
Fotografía: Frank Redman
Música: Lothar Perl
Producción: RKO-Radio Pictures
Intérpretes: Charles Laughton, Maureen O’ Hara, George Sanders, Una O’ Connor
Nacionalidad: U.S.A., 1943
Clasificación: Apta para todos los públicos

12/03/2008

EL GRAN DICTADOR (THE GREAT DICTATOR)

Para empezar esta sección comenzaremos por la 1ª película sonora de Charles Chaplin , más conocido como “Charlot”.
Este londinense nacido a fines del S.XIX, parece que de ascendencia judía, hijo de padre alcohólico, arrastró una vida miserable de niño abandonado. Trabajó en el music-hall en varios teatros de su país hasta que dio el salto a E.E.U.U. Al cabo de un tiempo se convirtió en productor de sus propias películas de cine mudo. Su figura inconfundible de vagabundo romántico con sus zapatones, su sombrero y su bastón cautivó al público de la época.
En 1940, cuando aún E.E.U.U. no había entrado en la 2ª Guerra Mundial,y Europa acababa de hacerlo, rueda El gran dictador. Esta película es un alegato a favor de la libertad y en contra del régimen nazi que Hitler había implantado en gran parte del continente europeo. El dictador “Astolfo Hinkel” y su “colega”, “Nappoloni” (caricatura de Mussolini) son satirizados hasta el extremo, a la vez que se muestra la persecución que padecen los judíos.
Fue una película atrevida en su momento y con un mensaje de justicia y libertad lanzado al mundo durante uno de los peores horrores sufridos en el pasado siglo XX.
Una de las escenas más emblemáticas de la película es la del dictador jugando con un globo terráqueo, que intenta manejar a su antojo, en sus absurdos y criminales delirios de grandeza. Pero no faltan escenas desternillantes de risa como la del “pudding” o la barbería de los dictadores. Lo magistral de este filme, en palabras del director Sidney Lumet, consiste en que es a la vez “tremendamente cómica y enormemente conmovedora”. Como sólo los genios saben hacerlo.
En el enlace que hay en este blog de Cinema Paradiso sobre cine clásico, encontraréis información sobre Chaplin y esta película. En la biblioteca disponemos de la “edición del coleccionista” en D.V.D. : un disco con la película y otro con comentarios .Deseo que os guste: que a la vez os divierta y os haga reflexionar.
Hasta otra ocasión.

APRENDIENDO A CONOCER EL CINE EN BLANCO Y NEGRO

Desde que allá por 1895 los hermanos Lumière pusieron en marcha el primer cinematógrafo han pasado.........nada menos que 113 años: ese maravilloso invento siguió perfeccionándose y llegó a convertirse en un fenómeno de masas: hoy no entenderíamos nuestro tiempo de ocio sin el cine, ya sea proyectado en salas, en DVD, a través de la televisión o de internet.
Ahora bien, ¿qué tipo de películas solemos ver?. Aparte de la temática (de intriga, acción, romántica, comedia, etc) solemos preferir las más actuales, los estrenos, las “últimas”.
Desechamos rápidamente las películas viejas, antiguas, las en “blanco y negro” que suelen echar en la “tele”, a veces, a altas horas de la madrugada. Quizá porque no nos sentimos identificados con la moda y las costumbres que aparecen reflejadas en ellas, porque sólo aceptamos ver las imágenes “a todo color”,y, en definitiva, porque creemos que los temas que tocan están pasados de moda y no nos interesarían en absoluto.
Pues bien, gran error: el buen cine al igual que otras artes, nunca pasa de moda, se hace “clásico” y el criterio para valorarlo no es su “edad”.
¿A quién se le ocurriría afirmar que un edificio románico es de menos valor que otro modernista, simplemente porque es más “viejo”?.
Pues el mismo criterio debemos aplicar para apreciar el buen cine. Porque en él, no lo olvidemos, se cuentan historias, historias que tocan temas que son “eternos” mientras el hombre sea hombre: el amor, el desengaño, la amistad, la libertad, el sufrimiento, la juventud....la vida. ¿De verdad que no interesan estos temas?
Venzamos ese posible rechazo inicial y vayamos más allá de las apariencias. No os perdáis verdaderas obras de arte que tenemos en nuestra biblioteca y que, con el tiempo, iremos aumentando. Os aseguro que no echaréis de menos los colores.Yo,realidad, soy un
Ayudante de rodaje de los Hnos.Lumiére y me propongo guiaros por el maravilloso mundo del cine en blanco y negro. Empezamos.
¡¡SILENCIO!!, ¡¡ CÁMARA, ¡¡ACCIÓN!!

7/04/2008

BLADE RUNNER

Blade Runner, de Ridley Scott
Estados Unidos, 1982 (VOS en castelán) NRM 13 anos
Director: Ridley Scott.
Intérpretes: Harrison Ford, Sean Young.

A acción transcorre no ano 2019 na cidade dos Ánxeles.
A Rick Deckard, un ex policía e experto Blade Runner, encárganlle a misión de perseguir uns replicantes, seres creados mediante enxeñería xenética, chamados Nexus 9, que son utilizados como escravos nas explotacións mineiras de Marte. O problema é que están feitos tan perfectamente que non poden ser diferenciados dos humanos, e moitos deles conseguiron chegar á Terra de forma ilegal. A misión dos Blade Runners, como Deckard é localizalos e eliminalos antes de que constitúan un perigo. Os replicantes son sumamente intelixentes e a súa capacidade para soportar a dor fainos moi perigosos.
Podedes ver o tráiler da pelicula aquí, e de paso escoitar a incrible banda sonora de Vangelis.